![](/upload_mm/1/4/a/b5787045-83df-4196-b5f2-e692826f34f7_berm_bloemrijk_shutterstock_1620960049_2550cae6_750x400.jpg)
Project
BioAgora
BioAgora is een door de Europese Commissie gefinancierd project dat een wetenschappelijke dienst ontwikkelt voor Europees onderzoek en beleidsvorming rondom biodiversiteit. Het algemene doel van BioAgora is om onderzoeksresultaten te verbinden met de behoeften van het milieubeleid in een doelgerichte dialoog tussen wetenschap, andere kennishouders en beleidsactoren. De oprichting van de Wetenschapsdienst is de primaire doelstelling van BioAgora.
Ondanks een verbeterd inzicht dat wetenschap als informatiebron voor biodiversiteit gerelateerde beleidsvorming noodzakelijk is , is versterking van de interactie tussen de wetenschap en beleid (Science Policy interfaces (SPI's)) gewenst. De Europese Commissie wil dat beleidsmakers in alle maatschappelijke sectoren directe toegang hebben tot op onderzoek gebaseerde kennis bij het plannen, begroten en beslissen over acties die een impact hebben op lokale, nationale, EU- en mondiale biodiversiteit. BioAgora zal het wetenschappelijk kenniscentrum (agora) inrichten dat inspeelt op de huidige hiaten en toekomstige behoeften van de SPI's en zo de wetenschappelijke pijler vormen van het EU Kenniscentrum voor Biodiversiteit ((Knowledge Center for Biodiversity (KCBD)).
Het project heeft tot doel het gehele landschap van de EU-biodiversiteitswetenschap, van monitoring tot meta-analyses en sociaalwetenschappelijke kennis, te kanaliseren, deze kennis beter te laten aansluiten bij de kennis behoefte, en beter beschikbaar te maken voor de EU-instellingen en de bredere gemeenschap. Daartoe worden tweerichtingsplatforms ingericht.
Om dit te doen zal het project gebruik maken van lopende processen van SPI's in Europa en daarbuiten, als demonstratiecases, om de meest urgente behoeften aan te pakken die zijn geïdentificeerd voor de Wetenschapsdienst. BioAgora zal verder gaan dan de state of the art: het heeft als ambitie om door co-creatie van nieuwe aanpakken de kloof tussen wetenschap, praktijk en beleid te overbruggen en dit gebruiken als basis voor de ontwikkeling van de Wetenschapsdienst voor toekomstige behoeften.