![](/upload_mm/4/f/6/98ed7527-95b3-43d1-8474-0dd1d61d92f6_7b3880b7-b62e-4e51-9042-783042dc273a_Foto%201_Eric_Brossier_b55a03ee_530x356_d8d4389a_750x400.jpg)
Nieuws
Na 389 dagen komt de grootste Arctische onderzoeksexpeditie aller tijden tot een succesvol einde in Bremerhaven
Na meer dan een jaar in de centrale Noordelijke IJszee keerde de onderzoeksijsbreker Polarstern maandag 12 oktober terug naar haar thuishaven in Bremerhaven. Begeleid door een ‘welkomstcomité’ van schepen die kwamen begroeten, voer het schip de Noordsluis binnen met het ochtendvloed, om circa 9:00 uur. In de haven werden expeditieleider Markus Rex, kapitein Thomas Wunderlich en het hele team van de laatste etappe van de expeditie verwelkomd door onder andere de Duitse minister van Onderwijs en Wetenschap Anja Karliczek en de directeur van het Alfred Wegener Instituut, Antje Boetius.
De gebeurtenis betekende het einde van een recordbrekende expeditie: nog nooit had een ijsbreker zich zo ver naar het noorden gewaagd tijdens de poolwinter, en nooit eerder konden internationale onderzoekers uitgebreid zulke dringend noodzakelijke klimaatgegevens verzamelen in de regio van de wereld die het zwaarst is getroffen door klimaatverandering. Drijvend met het ijs, doorstonden ze de extreme kou, arctische stormen, een constant veranderende ijsschots - en de uitdagingen van de coronavirus-pandemie.
Deelname Wageningen Marine Research
Serdar Sakinan van Wageningen Marine Research was een van de onderzoekers aan boord van de Polarstern. Hij ging mee op de derde etappe van de MOSAiC (Multidisciplinary drifting Observatory for the Study of Arctic Climate) expeditie, die als doel heeft het effect van smeltend poolijs in kaart te brengen. Sakinan ging onverwachts mee met de expeditie omdat zijn collega Fokje Schaafsma zwanger was en zij niet mee kon. Aan boord deed Sakinan in gure omstandigheden onderzoek naar de Arctische kabeljauw.
Schaafsma bezocht al een aantal keer in de zomermaanden het noordpoolgebied om deze vis te onderzoeken. Uit eerder onderzoek van haar en haar collega’s van het Alfred Wegener Instituut blijkt dat jonge Arctische kabeljauwen zich dicht onder het ijs bevinden en mogelijk zelfs meedrijven met het zee-ijs. Deze expeditie gaf Schaafsma een unieke kans om te weten waar de Arctische kabeljauw in de andere seizoenen heen trekt. Zij vraagt zich af of ze vlak onder het ijs blijven of naar grotere diepten gaan? En wat eten ze daar dan? Dit soort vragen zijn interessant omdat de vissoort een belangrijke rol heeft in het ecosysteem van het poolgebied. Op dit moment inventariseren en analyseren Schaafsma en Sakinan alle monsters en verzamelde gegevens.
- Helaas, uw cookie-instellingen zijn zodanig dat de video niet getoond kan worden - pas uw permissie voor cookies aan